تبلیغات
در منزل AT HOME - کجایی کوروش؟

کجایی کوروش؟

جمعه 23 اردیبهشت 1390  02:16 ق.ظ

امروز نمیدونم چی شده که از صبح زود همش به فکر منشور کوروش هستم. چرا منشور کوروش باید در موزه ای خارج از مرزهای میهن عزیز ما نگهداری شود؟ می گویند این مربوط میشود به قوانین سالهای قبل. نمیدانم ولی بعنوان یکنفر ایرانی، اصلن احساس خوب و میزانی ندارم وقتی میبینم میراث فرهنگی کشورم در دست بیگانگان است. ما باید بواسطه بی لیاقتی شاهان و حاکمان گذشته، سر افکنده و شرمسار باشیم.دولت کنونی لااقل توانست چند صباحی این منشور را در سرزمین اصلیش نگهداری کند ولی فقط چند صباحی. هرچند این حرکت کنونی در مقایسه با عملکرد حاکمان پیشین موجب امیدواری است اما من که از حقوق و روابط بین الملل هیچ نمیدانم، واقعن از دولت میخواهم که حد اکثر تلاش خود را برای سربلندی ما ایرانیان در راه پاسداری از میراث گذشتگان بنماید.

منشور كورش هخامنشی

 

منم كـورش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه توانمند، شاه بابِـل، شاه سومر و اَكَد، شاه چهار گوشة جهان. پسر كمبوجیه، شاه بزرگ … نوة كورش، شاه بزرگ … نبیرة چیش‌پیش، شاه بزرگ …

آنگاه كه بدون جنگ و پیكار وارد بابل شدم، همة مردم گام‌های مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابِـل بر تخت شهریاری نشستم. مردوك خدای بزرگ دل‌های پاك مردم بابـل را متوجه من كرد … زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم.

ارتش بزرگ من به صلح و آرامی وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید. وضع داخلی بابل و جایگاه‌های مقدسش قلب مرا تكان داد … من برای صلح كوشیدم.

من برده‌داری را بر‌انداختم، به بدبختی آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم كه همة مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم كه هیچكس اهالی شهر را از هستی ساقط نكند.

مَـردوك خدای بزرگ از كردار من خشنود شد … او بركت و مهربانی‌اش را ارزانی داشت. ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم …

من همة شهرهایی را كه ویران شده بود از نو ساختم. فرمان دادم تمام نیایشگاه‌هایی كه بسته شده بودند را بگشایند. همه خدایان این نیایشگاه‌ها را به جاهای خود بازگرداندم.

همة مردمانی كه پراكنده و آواره شده بودند را به جایگاه‌های خود برگرداندم و خانه‌های ویران آنان را آباد كردم. همة مردم را به همبستگی فرا خواندم. همچنین پیكره خدایان سومر و اَكَـد را كه نَـبونید بدون واهمه از خدای بزرگ به بابل آورده بود، به خشنودی مَردوك خدای بزرگ و به شادی و خرمی به نیایشگاه‌های خودشان بازگرداندم. بشود كه دل‌ها شاد گردد.

بشود، خدایانی كه آنان را به جایگاه‌های مقدس نخستین‌شان بازگرداندم، هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانیِ بلند خواستار باشند. بشود كه سخنان پر بركت و نیكخواهانه برایم بیابند. بشود كه آنان به خدای من مَردوك بگویند: ‘‘ به كورش شاه، پادشاهی كه ترا گرامی می‌دارد و پسرش كمبوجیه، جایگاهی در سرای سپند ارزانی دار.’’

من برای همة مردم جامعه‌ای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا كردم.

 


نوشته شده توسط: جواد گلچین فر | آخرین ویرایش:یکشنبه 25 اردیبهشت 1390 | نظرات() 

برچسب ها: منشور کوروش ،
Donette
جمعه 17 آذر 1396 10:17 ق.ظ
Its like you learn my thoughts! You seem to grasp
so much approximately this, such as you wrote the
book in it or something. I feel that you just can do with a few p.c.

to pressure the message home a little bit, however other than that, this is fantastic blog.

A great read. I will certainly be back.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر